Thine eyes grown dim are now ashamed the fragrant flow'rs to see,Thinking on him, who wand'ring far, leaves us in misery

பொருள்

பிரிவுத் துன்பத்தை நமக்களித்துவிட்டு நெடுந்தொலைவு சென்று விட்டாரேயென்று வருந்திடும் காதலியின் கண்கள் அழகிழந்துபோய், மலர்களுக்கு முன்னால் நாணிக் கிடக்கின்றன

While we endure the unbearable sorrow, your eyes weep for him who is gone afar, and shun (the sight of) fragrant flowers

The eye, with sorrow wan, all wet with dew of tears,As witness of the lover's lack of love appears

பொருள்

பசலை நிறம் கொண்டு நீர் பொழியும் கண்கள், விரும்பிய காதலர் அன்பு காட்டவில்லை யென்பதை சொல்லி காட்டுகின்றன

The discoloured eyes that shed tears profusely seem to betray the unkindness of our beloved

These withered arms, desertion's pangs abundantly display,That swelled with joy on that glad nuptial day

பொருள்

தழுவிக் கிடந்த போது பூரித்திருந்த தோள், இப்போது மெலிந்து காணப்படுவது; காதலன் பிரிவை அறிவிப்பதற்காகத்தான் போலும்

The shoulders that swelled on the day of our union (now) seem to announce our separation clearly (to the public)

When lover went, then faded all their wonted charms,And armlets' golden round slips off from these poor wasted arms

பொருள்

பருத்திருந்த பருவத் தோள்கள் பழைய எழில் குலைந்து, பசும்பொன் வளையல்களும் கழன்று விழுகின்றன காதலனைப் பிரிந்து வாடுவதன் காரணமாக

In the absence of your consort, your shoulders having lost their former beauty and fulness, your bracelets of pure gold have become loose

These wasted arms, the bracelet with their wonted beauty gone,The cruelty declare of that most cruel one

பொருள்

வளையல்களும் கழன்று விழ, இருந்த அழகையும் இழந்த தோள்கள் என்னைப் பிரிந்திருக்கும் காதலரின் கொடுமையை ஊருக்கு உரைக்கின்றன

The (loosened) bracelets, and the shoulders from which the old beauty has faded, relate the cruelty of the pitiless one

I grieve, 'tis pain to me to hear him cruel chid,Because the armlet from my wasted arm has slid

பொருள்

என் தோள்கள் மெலிவதையும், வளையல்கள் கழன்று விழுவதையும் காண்போர் என்னுடையவர் இரக்கமற்றவர் என இயம்புவது கேட்டு இதயம் நொந்து போகிறேன்

I am greatly pained to hear you call him a cruel man, just because your shoulders are reduced and your bracelets loosened

My heart! say ought of glory wilt thou gain,If to that cruel one thou of thy wasted arms complain

பொருள்

நெஞ்சே! இரக்கமற்று என்னைப் பிரிந்திருக்கும் அவருக்கும் வாடி வதங்கும் என் தோள்களின் துன்பத்தை உரைத்துப் பெருமை அடைய மாட்டாயோ?

Can you O my soul! gain glory by relating to the (so-called) cruel one the clamour of my fading shoulders?

One day the fervent pressure of embracing arms I checked,Grew wan the forehead of the maid with golden armlet decked

பொருள்

இறுகத் தழுவியிருந்த கைகளைக் கொஞ்சம் தளர்த்தவே அந்தச் சிறு இடைவெளியையும் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாமல் காதலியின் நெற்றி, பசலைநிறம் கொண்டு விட்டது

When I once loosened the arms that were in embrace, the forehead of the gold-braceleted women turned sallow

As we embraced a breath of wind found entrance there;The maid's large liquid eyes were dimmed with care

பொருள்

இறுகத் தழுவியிருந்த போது, இடையே குளிர்ந்த காற்று நுழைந்ததால் அதையே ஒரு பிரிவு எனக் கருதிக் காதலியின் அகன்று நீண்ட கண்கள் பசலை நிறம் கொண்டன

When but a breath of breeze penetrated our embrace, her large cool eyes became sallow

The dimness of her eye felt sorrow now,Beholding what was done by that bright brow

பொருள்

பிரிவுத் துயரால் பிறைநுதல் பசலை நிறமடைந்ததைக் கண்டு அவளது கண்களின் பசலையும் பெருந்துன்பம் அடைந்துவிட்டது

Was it at the sight of what the bright forehead had done that the sallowness of her eyes became sad?